Libertad VELVET REVOLVER Producer(s): Brendan O'Brien Genre: ROCK Label: RCA

قبول کنید که اگر عمر گروه Velvet Revolver برای دیدن دومین آلبومشان کفاف دهد، شگفت‌زده خواهید شد. برای سوپرگروه‌هایی چون Velvet Revolver بدبینی و شک‌گرائی در کار حرفه‌ای آن‌ها یک ریسک به حساب می‌آید و با انجام یک خطا ممکن است دیگر آن اعتبار قبل را نداشته باشند، مخصوصاّ در مورد گروهی که پایه‌گذارانش شهرت خود را با دست خود نابود کردند. اما دومین آلبوم آن‌ها "Libertad" یکی از آن sophomore آلبوم‌های است که بر پایه‌ی نیرو و قدرت آلبوم اول ساخته‌شده و به اندازه‌ی کافی دارای عناصر جدید و تازه هست که یک استاندارد و سبک جدید برای این گروه بوجود آورد. در December 2006، گروه با تهیه‌کننده‌ای بنام Brendan O'Brien (کسی که قبلاّ تهیه‌کننده‌ی آلبوم‌هایی از گروه Stone Temple Pilots بوده) روی آلبوم دوم شروع به کار کرد. طبق گفته‌ی Scott Weiland در مجله‌ی Kerrang!، "ما در حدود شش ماه پیش واقعا هیجان‌زده شده بودیم، همون وقتی که تازه داشتیم آهنگ‌ها رو می‌نوشتیم. بعد از اون ما برای مدتی گیج شده بودیم. خودمونم نمی‌دونستیم که در چه مسیری داریم حرکت می‌کنیم. وقتی Brendan به ما پیوست، یه جور تشویق و دلگرمی برای ما بود. او یه انرژی تازه بود."
اعضای این گروه پنج‌نفره که همگی خلاق و نوآور هستند یک اثر قدرتمند بجا گذاشتند، قطعات راک پرسروصدایی چون "Get Out the Door،" "Just Sixteen،" "Let It Roll" که یادآور گروه بزرگ the Stooges هست و آهنگ "She Builds Quick Machines". آن‌ها بطور غیرمستقیم مضامین عاشقانه هم مطرح می‌کنند مثل آهنگ "The Last Fight،" "American Man" و ("She Mine").
عکس روی جلد آلبوم، یک سکه‌ی 10 پسو‌یی است که در زمان Pinochet دیکتاتور سابق شیلی رایج بوده است.
"Libertad" یک کلمه‌ی اسپانیایی به معنی آزادی و استقلال است (همان Freedom).

اعضای گروه:

• Scott Weiland – خواننده
  
• Slash – گیتاریست اصلی
  
• Dave Kushner – گیتار rhythm
  
• Duff McKagan – گیتار بیس، خواننده‌ی پشتیبان
  
• Matt Sorum – درامر، سازهای ضربی، خواننده‌ی پشتیبان
  

گروه Smashing Pumpkins هنرمندی بنام Shepard Fairey رو برای طراحی عکس روی آلبوم "Zeitgeist" انتخاب کردند، آلبومی که بعد از هفت سال خاموشی گروه در July 10 منتشر خواهد شد. در عکس روی جلد این آلبوم رنگ قرمز بر تمامی رنگ‌ها چیره شده و مجسمه‌ی آزادی آمریکا در آن مشاهده می‌شود. سبک نوشته‌ی عنوان روی جلد این آلبوم همان سبکی است که در جلد اولین تک‌آهنگ گروه بنام "I Am One" b/w "Tristessa" [که در سال 1990 منتشر شده بود] بکار رفته بود.

Fairey می‌گه: "فکر می‌کنم مسائلی چون افزایش درجه حرارت زمین که در حال حاظر با آن روبرو هستیم از حساسیت زیادی برخورداره و این یکی از نشانه‌های کوته‌بینی و عدم آینده‌نگری آمریکاست. کنایه‌ی بزرگتری که در این عکس بکار رفته، مجسمه‌ی آزادی آمریکاست، یک تندیس مقدس و مورد احترام، که حاکی از مرگ بسیاری از آرمان‌ها و ایده‌ال‌هایست که این کشور برپایه‌ی آن بوجود آمده. حقوق و آزادی‌های اجتماعی، آزادی بیان، استقلال و مانند این‌ها بعد از حادثه‌ی 11 سپتامبر روز به روز در حال کاهش یافتنه. خورشیدی که در این تصویر بکار رفته هم می‌شه گفت درحال غروب‌کردنه و یا در حال طلوع کردن، این ابهام نشان‌دهنده‌ی آن است که هنوز امیدی وجود داره، برای زنده‌کردن آن آرمان‌ها."

Fairey در مورد انتخاب رنگ قرمز میگه: "من از رنگ قرمز خیلی استفاده می‌کنم، قرمز رنگ قوی و قدرتمندی است که توجه مردم رو به خودش جلب می‌کنه. در اینجا یک احتمال دیگه هم اضافه می‌شه که این دریای قرمز می‌تونه دریایی از خون باشه، که این، یک حس شوم رو به این عکس می‌ده.

"Tarantula،" اسم اولین آهنگ از این آلبوم است که قراره در 22 May از رادیو پخش بشه. در حال حاضر قسمتی از این آهنگ رو می‌تونین از AOL Music گوش کنین.

طبق گزارشی که اول هفته‌ی جاری داده شد، Pumpkins در تابستان اقدام به برگزاری کنسرت‌هایی در Asheville، N.C. و San Francisco می‌کند. اولین اجرای رهبر گروه یعنی Billy Corgan هم 22 May در پاریس خواهد بود.

خواننده: Mika
آلبوم: Life in Cartoon Motion
تاریخ انتشار: Feb 5, 2007
سبک: Alternative Pop/ Rock

اولین آلبوم Mika بنام Life in Cartoon Motion که معنای عنوان این آلبوم معلوم و مشخص هست و ماهرانه انتخاب شده، برپایه‌ی آثار مسحورکننده و درخشانی از Elton John و Freddie Mercury بنا شده و همچنین گروه‌های جدیدی چون Rufus Wainwright و the Scissor Sisters. خوشبختانه سبک pop اون بسیار تاثیرگذار و متفاوت‌تر از اینه که معمولی و کلیشه‌ای و تقلیدی به نظر بیاد. آهنگ‌های این آلبوم به بهترین لحظات Mika مربوط می‌شه، مخصوصا در آهنگ "Grace Kelly" که آمیخته‌ای است از ریتم‌های Dance، دیالوگ‌های فیلم‌گونه، پیانوی Elton John، هارمونی‌های آوازی Freddie Mercury و صدای گیتار Brian May، همه و همه فقط در سه دقیقه آهنگ. همین‌طور در مورد آهنگ "Relax (Take It Easy)" که در همان جریان پا گذاشته و بازسازی‌شده‌ی آهنگ "Comfortably Numb" از گروه Scissor Sisters هست. Life in Cartoon Motion هویت موسیقی Mika رو فاش می‌کنه و خصوصیات موسیقی او را، چه خوب و چه بد را بیان می‌کنه. صدای پیانوی Mika به این آلبوم جذابیت می‌ده به خصوص در آهنگ "Any Other World"، و همچنین هارمونی‌ها و گیتار دلنشین و جذاب، برگرفته شده از سبک پاپ آفریقایی، که در آهنگ "Big Girl (You Are Beautiful)" کاملا مشهوده. اگرچه Life in Cartoon Motion جذابیت و خلاقیت زیادی داره اما نکات ظریف و دقیق زیادی در آن بکار نرفته. Mika در آهنگ‌های "Lollipop" و "Love Today" در خطی مابین جذابیت قابل ستایش و خسته‌کننده‌گی حرکت می‌کنه. اون نمی‌تونه مثل کسانی که از آن‌ها تاثیر گرفته، با آهنگ‌های آرام، ماهرانه ارتباط برقرار کنه.

Tracks:

1 [Download MP3] Grace Kelly
2 [Download MP3] Lollipop
3 [Download MP3] My Interpretation
4 [Download MP3] Love Today
5 [Download MP3] Relax (Take It Easy)
6 [Download MP3] Any Other World
7 [Download MP3] Billy Brown
8 [Download MP3] Big Girl (You Are Beautiful)
9 [Download MP3] Stuck in the Middle
10 [Download MP3] Happy Ending
11 Ring Ring

این‌بار می‌خوام در مورد دومین آلبوم Arctic Monkeys بنام Favourite Worst Nightmare بنویسم، گروهی که اعضای آن همه 20 یا 21 ساله بودند که با دادن اولین آلبومشون در سال 2006 رکورد سرعت پرفروش‌ترین آلبوم‌های تاریخ موسیقی بریتانیا رو شکستند، گروهی که در بین کسانی چون Thom Yorke [خواننده‌ی گروه Radiohead] و دیگر بزرگان موسیقی بریتانیا توانست در سال 2006 جایزه مرکوری رو به عنوان بهترین آلبوم سال رو دریافت کنه. چیزهایی که گفتم تنها بخش کوچکی از موفقیت‌های این گروه بود.

در موسیقی پاپ بریتانیایی تمجید و شتایش فراوان یه سنت قابل‌احترام در همه‌ی زمان‌هاست ولی با وجود این، تمام بی نظمی‌ها و انتقادهایی که اطراف اولین آلبوم Arctic Monkeys رو احاطه می‌کنه غیرمنطقی‌اند و مضحک به نظر می‌رسند. این برای Arctic Monkeys کافی نبود که بهترین گروه سال 2006 باشه، آن‌ها مجبور بودند ناجی Rock & Roll باشن. Alex Turner خواننده‌ی اصلی/ ترانه‌نویس گروه مجبور بود بهترین ترانه‌نویس بعد از Noel Gallagher و یا حتیPaul Weller باشه، و اولین آلبومشون Whatever People Say I Am, That's What I'm Not در همان ابتدا به عنوان یکی از مهم‌ترین آلبوم‌های این دهه شناخته شد و مورد احترام قرار گرفت، بعد از آن فقط چند ماه از انتشار این آلبوم گذشته بود که مجله NME اون رو یکی از بهترین پنج آلبوم تاریخ موسیقی بریتانیا خطاب کرد. جدای از یک موقعیت هیجان‌انگیز برای یک گروه جوان، اونا شرایط سختی رو با کم‌ترین ضرر و خسارت پشت‌سر گذاشتند، بیسیستشون [Bassist] رو از دست‌دادند ولی دست از هدف خود برنداشتند و توانستند دیگرگروه‌های جوان رو پشت‌سر بگذارند و بر امواج موفقیتی بزرگ جرکت کنند، بله این گروه توانست از عهده‌ی این کار بربیاد: اونا به کار کردن ادامه‌دادند. در طول یکسال: تورهایی برگزار کردند، به سرعت آلبوم دومشون Favourite Worst Nightmare رو نوشتند و ضبط کردند، تنها کمی بیش از یکسال از انتشار اولین آلبومشون می‌گذشت که دومین آلبوم رو هم منتشر کردند. بعضی‌ها ممکنه این سرعت کار Arctic Monkeys رو این‌طور توجیه کنند که گروه می‌خواسته در این زمان که محبوب و شناخته شده و تنور هنوز داغه از فرصت استفاده کنه و آلبوم دوم رو با این فاصله‌ی زمانی کم نسبت به آلبوم اول منتشر کنه، ولی Favourite Worst Nightmare نقطه مقابل فرصت‌طلبی هست: این آلبوم جذاب و با انرژیه، صدای هیجان‌انگیز یک گروه داره به طرف گروه برمی‌گرده.

به طور حتم Arctic Monkeys استعداد و پتانسیل خود را در آلبوم Whatever People Say I Am نشان داد، ولی توان و انرژی جوانی اونا دِین و بدهی‌ای رو که به گروه‌های دیگه دارن رو پنهان می‌کنه. در این باره، اونا تاثیراتی رو جذب می‌کنند، آزادانه از سبک گروه‌هایی چون Libertines، Strokes و the Jam اقتباس می‌کنند و ان‌ها رو تبدیل به هویت مجزای خود می‌کنند. برخلاف هر کدام از این سه گروه، اگرچه، Arctic Monkeys در مسیر آلبوم دومشان هیچ لغزش و اشتباهی نداشتند؛ اونا مرتکب خودپسندی نشدند،می‌شه گفت نه روی دومین آلبوم بیش از حد فکر کردند و نه استارت شروع این آلبوم رو خیلی زود زدند. نتیجه‌ی تلاش و کار مداوم طی یکسال، پیشرفت حیرت‌آور گروه بود اونم در حالی که آن‌ها محدودیت‌ها رو تست می‌کردند که بدانند تا چه حد توان دارند و می‌تونن جلو برن. Favourite Worst Nightmare به سختی می‌تونه از لذت‌بخشی آلبوم اول دست برداره اما در عوض مثل چتری می‌مونه که شتابان بالای سر این گروه باز شده. آن‌ها هنوز هم انرژی جنبشی زیادی دارن ولی این گروهی نیست که به راحتی بتونه با اون چند گروه بالا دست‌وپنجه نرم کنه. Arctic Monkeys ممکنه که با یک Riff تاثیرگذار (جمله‌‌ای که در طول ترانه تکرار می‌شه) آهنگش رو آغاز کنه ولی پس از آن وارد جریان post-punk خواهند‌ شد، ویا یک verse [یک بند در ترانه] رو با هارمونی‌های تکرارشونده و مدوّر مزین کنند، مثل همان کاری که در پایان آهنگ Flourescent Adolescent انجام دادند. به راستی، یک چیز قابل توجه در مورد Arctic Monkeys هست - چیزی که Favourite Worst Nightmare آن را به خوبی نمایان می‌کنه – سادگی و بی‌ریا بودن آن‌هاست و این‌که چگونه توانستند موسیقی راک کلاسیک رو بازسازی کنن، همه‌ی اینا به جوان‌بودنشون برمی‌گرده.

گروه تاثیرات فراوانی از the Strokes و Libertines گرفته و پیشرفت زیادی کرده، آن‌ها تمام سبک‌های موسیقی راک رو امتحان‌کردند و پس از آن‌که یکباره تاریخچه‌ی موسیقی راک رو یاد گرفتند سبک خود را انتخاب کردند. ترکیبی از post-punk و classic rock که سبکی نو و بانشاط به وجود اورده، این تا اندازه‌ای بخاطر اینه که این گروه ایده‌های جدید و فراوانی در آهنگ‌های منحصر به فردش به کار برده. بعضی از این موارد در اولین آلبوم گروه به چشم می‌خورد، ولی در مورد Favourite Worst Nightmare این بی‌تابی و بی‌قراریه آلبوم هست که ما رو تحت تاثیر قراز می‌ده - اونا سعی می‌کنن خودشون رو کشف کنن، برخلاف خیلی از گروه‌های مدرن و جدید آن‌ها به کشف‌کردن در دنیای راک علاقه‌مند‌اند، نه به خودنمایی و در برابر دید دیگران ظاهر شدن. در این آلبوم سعی می‌کنند همه چیزی رو امتحان کنند، که این باعث می‌شه این آلبوم از بعضی جهات با اولین آلبوم گروه فرق‌های عمده‌ای داشته باشه، آلبومی که واقعا دلچسب‌تر بود. تمام آهنگ‌های اولین آلبوم یعنی Whatever People Say I Am, That's What I'm Not دیدگاه ونقطه‌نظر مشابهی بین هم به اشتراک گذاشته‌اند، در حالی که در Favourite Worst Nightmare دیدگاه‌های‌‌ آهنگ‌های این آلبوم از همدیگر متفاوت هستند و همین امر در این‌جا باعث جذابیت این آلبوم شده. در اولین آلبوم به راحتی می‌توان متوجه شد که از چه گروه‌های الهام گرفتند، و در آلبوم دوم متوجه می‌شیم که تمام آهنگ‌ها منحصر به فرد هستند، به همین جهت Favourite Worst Nightmare از آلبوم اول گروه هیجان‌انگیزتره: این آلبوم بلند‌همتی و هدف بزرگ Arctic Monkeys رو فاش می‌کنه و باعث خواهد شد کسانی که قبلا نسبت به این گروه بدبین‌ بوده‌اند این‌بار آن‌ها رو باور داشته باشند.

عشق گروه به فیلم‌های کلاسیک باعث شده موسیقی این فیلم‌ها روی سبک جدیدشون تاثیر بگذاره، برای مثال ابتدای آهنگ 505 مستقیما از Soundtrack فیلم The Good, the Bad and the Ugly [خوب، بد و زشت] گرفته شده [Ennio Morricone آهنگ‌ساز موسیقی متن این فیلم هست].

Artist: Arctic Monkeys
Album: Favourite Worst Nightmare
Release Date: Apr 24, 2007
Styles: Indie Rock

Tracks:

1. [Download MP3] "Brianstorm" – 2:50
2. "Teddy Picker" – 2:47
3. [Download MP3] "D Is for Dangerous" – 2:20
4. [Download MP3] "Balaclava" – 2:49
5. "Fluorescent Adolescent" (Turner, Bennett) – 3:01
6. "Only Ones Who Know" – 3:09
7. [Download MP3] "Do Me a Favour" – 3:31
8. "This House Is a Circus" – 3:13
9. [Download MP3] "If You Were There, Beware" – 4:38
10. [Download MP3] "The Bad Thing" – 2:26
11. [Download MP3] "Old Yellow Bricks" (Turner, McClure) – 3:15
12. [Download MP3] "505" – 4:13

به این خاطر باید به Justin Timberlake اعتبار داد که: او بسیار بلندپرواز و جاه‌طلبه. ممکنه استعدادهای خوبی نداشته باشه و هنر و سبکش رو سرهم‌بندی کرده باشه، اما او با اطمینان دنباله بلندپروازی‌های خود، از همان موقع که دوست‌داشتنی ترین عضو اصلی *NSYNC بود حرکت کرده. او این گروه پنج نفره‌ی teen pop رو به طرف جدول بهترین‌ها حرکت داد و از گروه همپایشان یعنی Backstreet Boys بسیار پیشی گرفتند، و وقتی کار بجایی رسید که گروه دیگر نتوانست موفقیت بیشتری کسب کند، مسیر تک‌خوانی را انتخاب کرد که برای او فروش بسیار و ستایش فراوان به بار آورد. Justin روی باز‌افزینی صدای دینامیک دوران جوانی Michael Jackson تمرکز کرد یعنی آن دورانی که Jacko بسیار بدشانس بود، و این سبک و موسیقی رو به JT Hits (بهترین‌های Justin Timberlake) تبدیل کرد، مثل آهنگ "Rock Your Body" که Neptunes برای او ساخت. این آهنگ و همچنین آهنگ "Cry Me a River" اولین آلبوم تک‌نفره‌ی 2002 او، یعنی Justified، رو به یک آلبوم بسیار تاثیرگذار مبدل کرد. نه تنها از طرف طرفدارانی که دوران Teen Age رو گذارنده بودند و حالا دیگه Adult شده بودن مورد توجه قرار گرفت، بلکه در نظر منتقدان راک و هالیوود نیز جدی گرفته شد تا جایی که به دنبال آلبوم Justified سه نقش برجسته در سه فیلم نیز نصیب او شد، اگر چه نمایش این فیلم‌ها عقب افتاد - فیلم Alpha Dog در Sundance 2006 به نمایش درآمد ولی در آن سال منتشر نشد و همچنین فیلم Black Snake Moan که نمایش آن تا سال 2007 عقب افتاد. اگرچه ستاره‌شدن در فیلم Edison Force او را وارد حیطه‌ی بازیگری کرده بود و باعث کشف این استعداد او شد اما هرگز باعث نشد که از مردم دوری کنه، و آلبوم دوم او که در پاییز 2006 منتشر شد این رو ثابت می‌کنه که: او تمام انرژی‌اش را صرف آلبوم دوم کرد تا نشان بده یک دانشجوی سال دومی سقوط کرده نیست (چون بسیاری از خواننده‌های نسل جدید که با دادن یک آلبوم مطرح می‌شن آلبوم بعدیشون چندان تعریفی نداره و دیگه اون اعتبار اول رو ندارن).

اگر Michael Jackson برای آلبوم Justified یک الگو و معیار بود، Prince پایه و اساس و سنگ بنای FutureS**/LoveSounds به حساب میاد. می‌شه گفت Timbaland، رهبر و همکار مهم Justin وقت زیادی روی FutureS** گذاشت تا سبک electro-funk رو که در آثار دهه هشتاد Prince مشاهده می‌شد رو دوباره زنده کنه (درست همون کاری که در آلبوم جدید Nelly Furtado بنام Loose انجام داد) و سعی کرد فکر و عقیده Justin در مورد روابط جنسی که به راستی یاد‌آورنده‌ی شهوانیت اوایل دهه‌ی هشتاد Prince هست رو نشان بده. ولی عمل‌کردن یعنی همه‌چیز، آن‌هم مخصوصا در مورد Timberlake، و اسم ناخوشایند و نامطبوع آلبوم یعنی FutureSe*/LoveSounds به مخاطب می‌گوید که یک چیزی این‌جا اشتباه است. یک بار گوش‌دادن سه آهنگ اول این آلبوم ثابت می‌کنه که کار جدید او نسبت به سبک و کار قبلی شباهت چندانی نداره. نگاهی گذرا به اسم این سه آهنگ نقص‌ها و شکاف‌هایی رو به ما نشان میده و آشکارا می‌فهماند که جاستین چه راحت از این کلمات استفاده می‌کند. در داخل هر کدام از این سه آهنگ آغازی کلمه‌ی "Se*" وجود داره، تکرار زیاد این کلمه، به طور جادویی باعث ایجاد حال‌وهوای Se*y میشه، در حالی که می‌تونه تاثیر عکس هم داشته باشه: این باعث می‌شه که به نظر بیاد جاستین در مورد اون کلمه داره آواز می‌خونه بخاطر این که او Se* را درست نفهمیده. مسلما منظور او بی‌پرده، واضح و روشنه. تنها Prince مدل و الگوی Justin نیست، مثل هر مرد جوانی با یک سری نشانه‌های بلوغیت، Justin می‌خواد ثابت کنه که حالا دیگه بالغ شده و رشد پیدا کرده، و برای این منظور تنها در مورد Se* آواز نمی‌خونه بلکه به موضوعات جدی هم اشاره می‌کنه، مثل گروه Arctic Monkeys که مرد کثیفی را که فاحشه‌های بدبخت رو بلند می‌کنه، محکوم می‌کنه (در آهنگ When The Sun Goes Down). جاستین آسیب‌های جوامع بشری رو می‌شناسه، اگرچه ممکنه با چشم خودش اونا رو ندیده باشه اما می‌دونه که این خسارت‌ها و آسیب‌ها در جایی از این کره‌ اتفاق افتاده.

آهنگ‌های این آلبوم رو می‌تونین از لینک‌های زیر دانلود کنین.

1.[MP3] FutureSe*/LoveSounds
2.[MP3] Se**Back(feat. Timbaland)
3.[MP3] Se**Ladies-Let Me Talk To You (Prelude)
4.[MP3] MyLove (feat. T.I)
5.[MP3] Lovestoned-IThink She Knows
6.[MP3] What Goes Around-Comes Around
7.[MP3] Chop Me Up (feat. Timbaland & Three 6 Mafia)
8.[MP3] DamnGirl (feat. Will.I.Am)
9.[MP3] Summer Love-Set The Mood (Prelude)
10.[MP3] Until The End Of Time (feat. The Benjamin Orchestra Wright)
11.[MP3] Losing My Way
12.[MP3] (Another Song) All Over Again
13.[MP3] Pose (feat. Snoop Dogg)

سومین آلبوم Avril Lavigne بنام Best Damn Thing در این ماه یعنی April 2007 منتشر خواهد شد. تهیه‌کنندگان این آلبوم عبارتند از:

یه چیزه جالب و اون این‌که Travis Barker (که درامرز گروه‌های Blink 182، Box Car Racer و Plus 44 هست) برای آهنگ‌های آین آلبوم درام زده. Avril می‌گه: "آلبوم جدیدش شامل آهنگ‌های عاشقانه‌ هم هست و این همون احساسی هست که در حال حاضر دارم تجربه‌اش می‌کنم البته من این بار هم در بعضی از آهنگ‌های این آلبوم در مقابل پسرها موضع‌گیری کردم اما فقط برای تفریح و سرگرمی.Best Damn Thing یه آلبوم باحال، متفاوت و واقعی هست به جرات می‌تونم بگم بهترین کار من محسوب می‌شه"

در وبلاگش که در Myspace هست گفته که اولین آهنگ این آلبوم "Girlfriend" خواهد بود. قرار بود این آهنگ در January 29 منتشر بشه اما بخاطر افرایش محبوبیت آهنگ "Keep Holding On" انتشارش به عقب افتاد. "Girlfriend" از همان ابتدا جای خود را در جدولBillboard Hot 100 باز کرد و در رتبه پنجم قرار گرفت، این اولین آهنگ Avril هست که چنین مکانی رو در جدول بهترین‌ها به خود اختصاص داده با فروشی بیش از 122,000 بار دانلود از طریق سایت iTunes. همچنین "Girlfriend" در جدول Billboard's Top Digital Songs هم برای دومین بار قرار گرفت که مکان سوم رو گرفت.

"Girlfriend" به هفت زبان دیگر هم منتشر شده، تنها فرقش با ورژن انگلیسی این هست که یه قسمت از این آهنگ به زبان‌های اسپانیایی، پرتغالی، ایتالیایی، چینی، ژاپنی، آلمانی و فرانسوی ترجمه شده.Avril برای تبلیغ آلبومش یه سری کنسرت‌های کوچک هم انجام داده و تعدادی از آهنگ‌های جدیدش رو اجرا کرده از جمله آهنگ "I Can Do Better". بنا به گفته‌ی MTV Asia آلبوم Best Damn Thing چهارمین آلبوم پس از آلبوم‌های Minutes to Midnight از گروه Likin Park و آلبوم جدید Britney Spears هست که علاقه‌مندان موسیقی برای انتشارش روز شماری می‌کنن.

2 تا از آهنگ‌های این آلبوم رو برای دانلود گذاشتم که می‌تونین از لینک‌های زیر استفاده کنین:

[Download MP3] Girlfriend

[Download MP3] Keep Holding On